PrestatiePijn is in de eerste plaats begonnen als een boekproject. Daarin vertrokken we met het volgende gevoel:

Waar ooit nog het gezegde gold dat je ‘je kop niet boven het maaiveld moet uitsteken’ is ook in Nederland recent het taboe op ‘excellentie’ doorbroken. Presteren mag – nee – presteren moet! Maar wat betekent het voor ons, voor onze samenleving, voor onze kinderen vooral, om steeds maar langs allerhande latten te worden gemeten en meer dan ‘je best’ te moeten doen? Samen willen we zoeken naar oorzaken, bronnen, uitingen, uitwerkingen – negatief, ja, maar zeker ook positief – van deze verschuiving. Is dit prestatievertoog inderdaad een recent verschijnsel, een uitingsvorm van het ‘neoliberale’ kapitalisme, zoals wel wordt beweerd? Of zijn er ook andere bronnen van de oneindige stress, de druk die we onszelf en onze kinderen opleggen?

Voor dit project benaderden we gerenommeerde schrijvers uit binnen Рen buitenland Рfilosofen, psychologen, pedagogen. Maar ook zijn we in gesprek gegaan met ouders, met leerlingen, met schoolbegeleiders, schooleiders en beleidsmakers. Inmiddels is de filosofische bundel af, maar zoeken we nog steeds actief het gesprek op. We willen graag in gesprek met scholen, ouders, schoolopleiders, politici en vele anderen. Wat zijn jullie ervaringen met prestatie en met pijn, met prestatiepijn? Hoe kunnen we hier het beste mee omgaan? Hoe kunnen we onderwijzen en opvoeden voor een ontspannen samenleving?

 

Volg onze blog. Wil je daar zelf ook aan bijdragen? Laat het ons weten!